سلام دوستان.هر انسانی میدونه که خداوند عالم با این همه قدرت و عظمت که این دنیا را با تمام جزییات آن ، آفریده ، به طوریکه هر روز که علم پیشرفت میکنه بیشتر متوجه ریزه کاریهای بیشتری در اسرار آفرینش می شویم ،،، این خداوند ، نمی تواند ما را به حال خود رها کرده باشد و نه تنها مسائل طبیعی و فیزیکی و طبیعت ما ، بلکه مسائل معنوی ما را هم مطمئنا ، لحاظ نظر قرار داده است
از طرفی حکمت و علم پروردگار این اجازه را نمیدهد که دین و مذهب با عقل و فطرت انسان در تناقض باشد. ولی ، متاسفانه دین و مذهب ، امروزه به وسیله عده ای عالم نما ی متحجر، با چهره نامطلوبی عرض گردیده و باعث دین گریزی در بسیاری افراد شده است
جای بسی شکر است که انسانهای بزرگ ، شجاع و قاطعی همچون حضرت آیت ا...العظمی جناتی، در این عرصه بهترین دوران عمر خود را صرف کرده اند وبرای بیان حق و حقیقت ، خود و منافع خود و عوام فریبی و مرید و مرادپروری و کبر و ادعاهای باطل ارتباطات با ..... را ، همه را یکسره کنار گذاشته اند وجز به خدا و اسلام راستین نیندیشیدند و اجازه ندادند که جویندگان حق ، بدون چراغ روشنگر، به بیراهه خرافات و برنامه ریزی های منفعت طلبانه عالم نما ها گرفتار شوند و تصور کنند دین همان است و خدا وند عالم ، چنین دینی را برای زندگی ما طراحی کرده
متن زیر قسمتی از مصاحبه با حضرت آیت ا...العظمی جناتی است که در اینترنت موقع جستجو در زمینه علم حدیث یافتم و چون خیلی لذت بردم ، در اینجا برای شما دوستان هم میگذارم...تقدیم به همه کسانی که به دنبال اسلام راستین هستند
پرسش : ظاهرا بسيارى از احاديث ساختگى را در مجالس دينى و مذهبى نقل مىكنند و كسى در جلوگيرى از آنها احساس مسئوليت نمىكند؟
پاسخ : متأسفانه اين احاديث را در برخى از مجالس با وجود نظام اسلامى (كه همه چيز آن به عنوان الگو تلقى مىشود) مىخوانند و مضمون آنها را به عنوان حكم شرعى براى مردم بيان مىكنند و آنها هم به عنوان حكم شرعى مىپذيرند
پرسش : آيا احاديث ساختگى در شكلگيرى فرهنگ اسلامى جامعه ما اثرى داشتهاند؟
پاسخ : بله متأسفانه در شكلگيرى فرهنگ اسلامى جامعه ما مؤثر بودهاند. از اين رو بايد مسئولان و آگاهان از موازين علوم حديث و درايهو رجال سعى كنند احاديث واقعى اسلام را كه ريشه در وحى الهى دارند مشخص نمايند، تا مردم هر حديثى را كه از افراد ناآگاه مىشنوند،مضمون آن را به عنوان حكم شرعى نپذيرند. امروزه مىبينيم كه مردم برخى از سنتهاى غلط محيطى و اجتماعى (كه از احاديث دروغينپديد آمده) را به عنوان يك وظيفه شرعى و سنت دينى تلقى نموده و حتى بعضا آنها را بر وظايف شرعى و سنت واقعى مقدم مىدارند. پسبايد با بيان احاديث معتبر اسلامى سنتهاى الهى را جايگزين سنتهاى غلط محيطى و اجتماعى نمود
پرسش : آيا بدون بررسى جنبههاى گوناگون حديث مىتوان آن را دليل بر حكمى قرار داد؟ خواهشمند است اين پرسش را به گونه مفصل پاسخ دهيد؟
پاسخ : نمىتوان، مگر با پژوهشى دقيق از جنبههاى آنكه به شرح زير بيان مىشود:الف - بررسى و بازسنجى جنبه اصل صدور آن از رسول خدا(ص) واوصياى ايشان(ع) كه براى شناخت اين جنبه، علوم حديث و درايه ورجال شكل گرفته است. آگاهى از اين جنبه موجب مىشود كه تعارضات و دگرديسىهاى نادرست پنجاه هزار حديثى كه حديثسازان دربرخى از دورههاى تاريخى، با اغراض سياسى و يا بر اثر عدم درك درست از مبانى فقهى اجتهادى ساختهاند، شناخته شوند تا بر اساس آنهاسخنى گفته نشود.ب - بررسى و بازسنجى جنبه دلالتى آن و براى شناخت دلالتى آن از حيث نظرى و علمى، آگاهى وافى به علم اصول لازم است و از حيثتطبيق و تفريع، به اجتهاد فقهى مجتهد نياز مىباشد. البته مقصود از بررسى جنبه دلالتى حديث آن است كه به درستى معلوم شود كه آنها درزمينههاى مختلف داراى چه مدلولى و چه معنايى هستند، موسع يا مضيّق، مطلق يا مقيّد، عام يا خاص، مجمل يا مبيّن، تخصيص ياتخصص، وارد يا مورود، حاكم يا محكوم، مفسّر يا مؤوّل، منجّز يا معلّق، مدلّل يا غير مدلّل، بامفهوم يا بىمفهوم، ناسخ يا منسوخ و... البتهچنين تحقيقى در هر زمينهاى (از جمله در زمينه وظايف اجتماعى زنان) بدون احاطه بر همه مبانى اجتهادى امكانپذير نيست. از اين نظرمىتوان گفت مرحله تحقيق دلالتى مبانى و ادله فقهى اجتهادى بايد مهمترين مرحله اجتهادى قلمداد شود. از اين باب است كه امام صادق(ع) فرمود: «لا يكون الفقيه فقيها الاّ اذا عرف معاريض كلامنا» فقيه، فقيه به حساب نمىآيد مگر آنكه معاريض (راز ورمزها وپيچ وخمها) كلامما را بشناسد.پ - بررسى جهت صدور حديث و شناخت جهت صدور آن نياز به بررسى شرايط زمان صدور، مكان صدور، شرايط عرف، احوالمخاطبان و حاضران در جلسه دارد و اين خود دليل است بر اينكه پيشوايان دين در بيان احكام خدا شرايط آنها را در نظر مىگرفتند و حتىگاهى در يك جلسه و در باره يك مسأله پاسخهاى مختلفى به اهل پرسش كه متعدد بودهاند، مىدادند.ت - بررسى معارضات نقلى و عقلى دلايل و توانمندى جمع بين آنها از راه جمع موضوعى و جمع دلالى و جمع حكمى
